| |
«ՄԵՆՔ
ՉԵՆՔ
ՈՒԶՈՒՄ
ԿՏՐՈՒԿ
ՔԱՅԼԵՐԻ
ԴԻՄԵԼ,
ՈՐ
ԵՂԱԾԸ
ՉԽԱԹԱՐՎԻ»
e-channel 19/06/09
Հարցազրույց
«Հայ
կամավորականների
համախմբման ազգային
քաղաքական
նախաձեռնության»
համակարգող
Ժիրայր Սեֆիլյանի
հետ
«Ասում են`
մտածում են,
իրենց
պլատֆորմն են
մշակում:
Մեր երկրի
վիճակը այնքան
լուրջ է,
որ այս
իրավիճակում
այսպիսի
դանդաղկոտություն
ցուցաբերելը
թիթիզություն է:
Հիշել,
թե`
ես քեզ
սա ասացի,
դու սա
ասացիր:
Սա անլուրջ
մոտեցում է»:
Վերջին
հանրահավաքում
Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը
հայտարարեց,
որ հաջորդ
հանդիպումը
լինելու է
սեպտեմբերի
18-ին:
Ձեր կարծիքով`
այս յուրօրինակ
արձակուրդը
պայքարի այս
փուլում
արդարացվա՞ծ է:
Չեմ կարծում,
թե հայտարարվել
է արձակուրդի
մասին,
չնայած այսպիսի
երկար
ընդմիջումները մեզ
երբեք դուր
չեն եկել,
այս անգամ`
նույնպես:
Մեր կարծիքը
ընդդիմության
մարտավարության մասին
միշտ հայտնել
ենք,
այս անգամ`
եւս:
Մեր
ցանկություններն ու
ընդդիմության
որոշած
մարտավարությունը չեն
համընկնում:
Ո՞ր
հարցերում հատկապես:
Մենք միշտ
ասել ենք,
որ պետք
է ժողովրդական
ալիք
բարձրացնել եւ
պարտադրել այս
ռեժիմի
տապալումը:
Սա շատ
պարզ է:
Պետք է
շուրջօրյա
հանրահավաքներ
կազմակերպել եւ
մարզերում
ապրողներին հրավիրել
մայրաքաղաքի
կենտրոն:
Իմ ասածը
միանգամայն
տեղավորվում է
ժողովրդավարություն
ասվածի
շրջանակներում,
եւ
մենք մեր
իրավունքները
գիտենք:
Մենք ՀԱԿ
–ում միակ
ուժն ենք
եղել,
որն ասում
էր,
թե քաղաքապետի
ընտրություններին
չպետք է
մասնակցել:
Համոզված էինք,
որ ժողովուրդը
իր որոշումը
վաղուց է
կայացրել,
բայց ժամանակ
առ ժամանակ
հույս է
ունենում,
որ
ընդդիմության այս
կամ այն
առաջնորդին
կհաջողվի
ընտրությունների
արդյունքներով երկրում
իրավիճակ փոխել:
Ժողովուրդը շատ
լավ գիտի,
որ
ընտրություններով
երկրի բռնատիրությունը
տապալել
հնարավոր չէ:
Ընտրությունը
թատրոն է,
անվտանգության
ծառայության հատուկ
օպերացիա:
Ինչո՞ւ
2008 թ.-ի
փետրվարի
19-ին ավելի
քան
150.000 մարդ
եկավ ու
քվեարկեց,
իսկ այս
անգամ ստացվեց
ընդամենը
60.000: Ընդդիմությունը
պետք է
գտնի այս
հարցի
պատասխանը,
եւ դրանից
կբխի նրա
մարտավարությունը:
Այնուամենայնիվ,
ինչպե՞ս
կանդրադառնա այս
ընդմիջումը
ընդդիմության հետագա
պայքարի վրա:
Վատ է
անդրադառնալու:
Մինչեւ այս
պահը վճռական
գործողությունների
որոշում չի
կայացվել,
եւ ժողովուրդը
մի քիչ
հեռացել է
նաեւ դրա
պատճառով:
Բայց ես
լավատես եմ
եւ գիտեմ,
որ գալու
է պահը,
ու ճիշտ
որոշումը
կայացվելու է:
Ինչո՞ւ դա
չի արվում
հիմա:
Կոնգրեսը
տարբեր ուժերի
միավորում է,
որից մեկ
կարծիք
ակնկալելը ճիշտ
չէ:
Եթե մինչ
օրս մեր
կեցվածքը
համոզիչ չի
եղել,
գնալով պարզ
է դառնալու,
որ մենք
ճիշտ ենք:
Միակամությունը,
որ կա
ՀԱԿ-ում,
մենք շատ
ենք կարեւորում,
ինչքան էլ
տարակարծություններ
լինեն,
պետք է
այդ
միակամությունը
պահպանել:
Երկար պահպանել,
ու այս
դեպքում`
արդյունքը
ակնհայտ է
լինելու:
Մենք չենք
ուզում կտրուկ
քայլերի դիմել,
որ եղածը
չխաթարվի:
Այսօր էլ,
վաղն էլ
աշխատելու ենք,
որ միավորումը
ավելի
ամրապնդվի:
Հասկանում ենք,
որ կա
ժողովրդի մի
հատված,
որը դեմ
է ռեժիմին,
բայց այսօրվա
ընդդիմության
ղեկավարությունն էլ
նրա սրտով
չէ:
Պետք է
գտնել ձեւեր`
մարդկանց
գրավելու համար:
Երբ խոսում
եք
ընդդիմության մասին,
«Ժառանգությա՞նն»
էլ նկատի
ունեք:
Նաեւ:
Բայց
ընտրություններից հետո
«Ժառանգության»
եւ ՀԱԿ-ի
միջեւ
հարաբերությունները
կարծես նորից
լարվել են:
Եթե նկատի
ունեք «Ժառանգության»
պատգամավորների
ասածը մամուլի
ասուլիսում,
նկատեմ,
որ դա
ընդամենը
պոռթկում է
եւ ոչ
թե քաղաքական
որոշում:
Շատ պետք
չէ ուռճացնել
այդ բոլորը:
Րաֆֆի
Հովհաննիսյանն էլ
խոսել է
այդ մասին
եւ հանդես
է եկել
իր հայտնի
առաջարկով:
Ամեն դեպքում`
ես չեմ
նկատել
հակառակորդին
սեւացնելու միտումներ:
Կնախընտրեինք,
որ եղածն
էլ
հրապարակային չլիներ:
Այսօր «Ժառանգության»
հետ մեր
հարաբերությունները
գործընկերային են:
Դուք դեռ
սպասո՞ւմ եք
Դաշնակցության
արձագանքին` Լեւոն
Տեր-Պետրոսյանի
առաջարկին:
Ես անձնապես
չեմ սպասում,
Կոնգրեսի
ղեկավարությունը գուցե
դեռ սպասում
է: Բավական
ժամանակ արդեն
անցել է,
եւ պետք
է պարզ
լիներ ՀՅԴ-ն
ուզում է
իսկական
ընդդիմություն դառնալ
թե ոչ:
Մեկ ամիսը
բավական ժամանակ
էր` ասելու,
թե ինչ
են ուզում:
Եթե չեն
ասում, ուրեմն,
անկեղծություն չկա:
Ասում են`
մտածում են,
իրենց պլատֆորմն
են մշակում:
Մեր երկրի
վիճակը այնքան
լուրջ է,
որ այս
իրավիճակում
այսպիսի դանդաղկոտություն
ցուցաբերելը
թիթիզություն է:
Հիշել, թե`
ես քեզ
սա ասացի,
դու սա
ասացիր: Սա
անլուրջ մոտեցում
է:
Վաղը Ազգային
ժողովում
քննարկվելու է
համաներման մասին
նախագահ Սերժ
Սարգսյանի
առաջարկության նախագիծը:
Կարծո՞ւմ եք,
որ համաներումը
ներքաղաքական
լարվածությունը կթուլացնի:
Իհարկե, այդպես
չեմ կարծում:
Լարվածությունը
գուցե թուլանար,
եթե
քաղբանտարակյալների
դատական գործերը
կարճվեին
ընդհանրապես, բացի
սա, համաներման
արդյունքում ազատ
են արձակվելու
ոչ բոլոր
քաղբանտարկյալները:
Համաներումը
պարզապես Եվրախորհրդի
ճնշման ներքո
կատարված քայլ
է:
Իշխանությունները
Եվրոպային անընդհատ
խոստացել են
հարցեր լուծել,
չեն արել,
հիմա էլ,
նստաշրջանի
նախօրյակին, ստիպված
են գնում
նման քայլի:
|