«Յոթի գործը»` բեկումնային է լինելու 

Jamanak 19/12/07                                                                             

- Այսօր սկսվում է «յոթի գործով» դատավարությունը: Արդեն ինը ամիս այդ յոթ հայերը` ի թիվս ընդդիմության մյուս ներկայացուցիչների ազատազրկված են մի բանի համար. հարյուր հազարավոր ՀՀ քաղաքացիների հետ բարձրաձայնել են իրենց սահմանադրական իրավունքների մասին: Ի՞նչ է կատարվում այս երկրում:

- Կարծում եմ` մեր երկրում կյանքի ընթացքը շատ հասունացել է, եւ այդ հասունացումը, վերջիվերջո, իր պտուղը տալու է: Հնարավոր չէ այսպես շարունակել եւ չի շարունակվելու: Սակայն այդ բեկումը կկայանա յոթնյակի դատով, տարածքային զիջումներով կամ մի ուրիշ բանով` կարեւոր չէ: Կարեւորն այն փաստն է, որի մեջ մենք ապրում ենք. արդեն մեկ տարի պայքարում ենք այս ռեժիմի դեմ, եւ այս պահին վիճակն այնքան է հասունացած, որ անխուսափելի է նրանց վախճանը: Այդ բեկումնային պահը լինելու է, եւ շատ քիչ է մնացել այս ռեժիմին: Ես ռեժիմի պարագլուխներին վաղուց եմ համարում քաղաքական դիակ, բայց որ ռեժիմը` որպես համակարգ, շուտով փլուզվելու է` դրանում կասկած չունեմ: Սակայն այստեղ ամենամեծ դերակատարությունը մեր ժողովրդինն է: Մեր ժողովուրդը փողոցից տուն չպիտի գնա, մինչեւ այս ռեժիմը չտապալի: «Յոթի» դատավարությունը, կարծում եմ, կդառնա այն հզոր հարվածը, որը իշխանությունը կիրականացնի իր իսկ դաշտում` հօգուտ իր իսկ վախճանի:

«Յոթի» դատավարությունը շրջվելու է ռեժիմի դեմ

- Ինչպե՞ս եք գնահատում փաստը, որ մարտի 1-ի իրադարձությունները վարչախումբը փորձում է բարդել ընդդիմության յոթ գործիչների վրա, եւ դրանով ուզում են այդ գործը այլեւս փակած լինել:

- Աբսուրդ է: Ամենամեղավորները, ոտքից գլուխ ամենատարբեր հանցանքների մեջ թաղվածները այսօր փորձում են դատապարտել ազգի նվիրյալներին, արժանավորներին: Սա նաեւ լուրջ խորտակիչ հարված է մեր պետականությանը: Ազգի ապագան ազգի նվիրյալներն են, հերոսները, իսկական հայրենասերները: «Իսկական» բառը շեշտում եմ, քանի որ շինծու հայրենասերներ էլ կան այսօր: ...Այդ հերոսների մի մասը բանտերում է, մի մասը` մասնակցում է դրսում քաղաքական ակցիաների, հանրահավաքների, պայքարում է հանուն ժողովրդավարության: Եվ այդ հայրենասերների` բանտում, թե դրսում, կյանքի եւ գործի նկատմամբ մեր մեծարանքի-հարգանքի դրսեւորումները գալիք սերունդների համար պիտի դառնան ոգեւորության աղբյուր: Բայց ստացվում է, որ մեր հերոսներին ազատազրկում են, փորձում են նսեմացնել, փորձում են տապալել չարագործ իշխանավորները, որոնք կապ չունեն մեզ հետ, մեր երկրի հետ: Կարծում եմ` դրանք վախի դրսեւորումներ են: Ինչ վերաբերում է դատավարությանը, եթե արդարադատություն լինի, գործը տապալված է, իհարկե: Սակայն, նկատի ունենալով, որ մեր դատական համակարգը ռեժիմի սպասարկուն է, արդարադատության մասին խոսք լինել չի կարող: Այս բռնաճնշումների, այս` հայ ժողովրդի արյունը թափողների հետ կապված որեւէ դատավոր, որեւէ դատախազ հույս չունենա, թե ինքը հաջողելու է խուսափել խստագույն պատասխանատվությունից: Մենք խստագույնս պատժելու ենք իրենց: Մեր պատմությունը ունի բռնապետերին-չարագործներին պատժելու հրաշալի օրինակներ, եւ մեր ժողովուրդը այս անգամ էլ կմտնի պատմության մեջ` որպես բռնապետ-հանցագործ ռեժիմը մերժող ժողովուրդ: «Յոթի» դատավարությունը շրջվելու է ռեժիմի դեմ եւ սրանում իր կարեւոր, վճռական դերն է ունենալու ժողովուրդը:

Չե՞ք հոգնել ցույցեր անելուց:

- Ո՞նց կարելի է հոգնել: Մեր այս ակտիվությունը, հավաքները ինքնանպատակ չեն: Երբ գլխավոր խնդիրը կապված է մեր երկրի ապագայի հետ, ինչպե՞ս կարող ենք հոգնել:

- Ե՞վ, մինչեւ ե՞րբ այսպես:

- Մինչեւ հասնենք մեր նպատակին, ստեղծենք մի երկիր, որտեղ նախեւառաջ օրենքը կգերակայի, իսկ դրանից հետո քայլ առ քայլ պիտի ազգային ծրագրերը գերիշխեն մեր երկրում: Մինչեւ օրինական երկիր չստեղծվի, հեռահար ծրագրերից խոսելը անիմաստ է:

- Օրինական երկիր ստեղծելը ինչպե՞ս եք պատկերացնում եւ չե՞ք կարծում, որ նման ակցիաների շնորհիվ հնարավոր է նույնիսկ գործող իշխանությունը խելքի գա:

- Մենք մեր պայքարի թիրախը չենք անձնավորում: Մեր խնդիրը անհատները չեն, ռեժիմն է` իր աժեքային համակարգով: Եթե հրաշք կատարվի եւ այսօրվա անհատները վերափոխվեն, մենք խնդիր չունենք: Բայց սա իրականությանը մոտիկ զրույց չէ, քանի որ փորձը ցույց է տվել, որ սրանք վերափոխվելու ոչ տեղ ունեն, ոչ էլ առավել եւս` ցանկություն: Մեր խնդիրն է` ստեղծել մի այնպիսի համակարգ, որտեղ արժեքները համընկնեն մեր ազգային ինքնության, էության հետ:

Ինչ վերաբերում է կոնկրետ այս ակցիային` հավաքվել ենք «Միացում» կարգախոսի տակ եւ համարում ենք, որ Արցախը պետք է միանա Հայաստանին: Մենք ազատագրել ենք հայկական հողեր, ոչ թե օկուպացրել ենք թշնամու կամ հակառակորդի տարածք: Սա արդեն մեր պատկերացրած արժեհամակարգում անվիճելի առարկա է լինելու: Սրա մասին խոսելու ենք այնքան, մինչեւ մի օր հասնենք այդ արժեհամակարգին:

- Հոկտեմբերի 17-ին ընդդիմությունը հայտարարեց զանգվածային միջոցառումների ժամանակավոր դադարի մասին, որպեսզի իշխանությունների վրա միջազգային հանրությունը ճնշում չգործադրի` օգտագործելով ընդդիմությանը որպես գործիք: Երկու ամիս է արդեն անցել: Ղարաբաղի հարցի կարգավորման հետ կապված ինչպե՞ս եք գնահատում իշխանության քայլերը:

- Շատ վատ: Այս մարդկանց եթե թողնենք, կգնան ամեն ինչի, նույնիսկ` մեր երկրի կապիտուլյացիայի` միայն թե խնդիրը իրենց պատկերացրած ձեւով լուծեն: Սակայն չկարծեք, թե մեր այս ակտիվությունը, մեր ժողովրդի հետեւողականությունը իր արդյունքը չի տալիս: Տալիս է եւ անպայման տալու է: Կարծում եմ` այսօրվա դրությամբ այնպես չէ, որ օտար ուժերը ճնշում են այս ռեժիմի պարագլուխներին, որ ինչ-որ բան կորզեն: Հակառակը` ավելի շատ ռեժիմի պարագլուխները իրենք են նետվում նրանց գիրկը` մի նպատակով. հույս ունեն, թե առաջարկված լուծումներին գնալու դեպքում, թեկուզ եթե դրանք ենթադրում են տարածքների զիջում, իրենք կստանան իրենց լեգիտիմության հաստատումը` աշխարհի կողմից: Այս մարդկանց մտահոգությունը մի բան է. պաշտպանել իրենց աթոռը, այլ ոչ թե մտածել երկրի, ժողովրդի ապագայի մասին: Ինչ վերաբերում է երկու ամսվա դադարին, ես մնում եմ նույն կարծիքին, որ պետք է բազմահազարանոց համահանրապետական հանրահավաքները հետեւողականորեն շարունակվեն: Անդադար շարունակվեն, ինչ վիճակ էլ որ ստեղծվի: Պետք է շարունակել ժողովրդական ճնշումը, մինչեւ այս ռեժիմի տապալումը:

- Գիտեմ, որ շրջում եք մարզերով: Ինչպե՞ս է ընկալում մարզերի ժողովուրդը ներկա իրավիճակը` ներքաղաքական, թե Ղարաբաղի հարցի հետ կապված:

- Երբ պատմում, իրազեկում ենք տարածքների հնարավոր հանձնման մասին, մարդիկ ուղղակի ապշում են: Մենք համոզված ենք, որ մեր ժողովրդի մեծամասնությունը իր հոգու խորքում պաշտպան է իր հայրենի հողին: Ճիշտ է, սոցիալական պայմանները ժողովրդին դժվար կացության մեջ են դրել, բայց այնպես չէ, որ այդ մարդիկ հեռացել են հայ լինելուց: Երբ վտանգը հասնի իրենց, պատրաստ են այդ սոցիալական հանգամանքը մի կողմ դնելու եւ հայրենիքին տեր կանգնելու: Այն, ինչ տեղի ունեցավ 90-ականների սկզբին: Կարեւորը` ճիշտ պահին կարողանանք այդ վտանգի մասին տեղեկացնել մեր ժողովրդին: Իսկ ժողովուրդը այն ուժն է, որ ցանկացած իշխանության կարող է ծնկի բերել եւ հակառակորդի ցանկացած հարձակման կարող է արժանի հակահարված տալ: Ժողովուրդը` անհաղթելի ուժ է:

Կարինե Հարությունյան