“Միացում” նախաձեռնության անդամներ Ժիրայր Սեֆիլյանը եւ Ալեք Ենիգոմշյանը պատասխանում են հետքի ընթերցողների հարցերին 

Hetq 10/11/08 

Աստղիկ, ուսանող - Պրն Ենիգոմշյան, ինչու՞ է սփյուռքն այսքան անտարբեր Ղարաբաղյան հարցի կարգավորման գործընթացների նկատմամբ: Սփյուռքի ՀՅԴ-ն նույնիսկ այսօր լռել է:

Ալեք Ենիգոմշյան - Այնքան էլ ճիշտ չէր լինի ասելը, թե սփյուռքը անտարբեր է Ղարաբաղյան հարցի կարգավորման գործընթացների նկատմամբ: Մեր նախաձեռնությամբ հանդես գալուց հետո բազմաթիվ արձագանքներ ենք ստացել սփյուռքի մեր ծանոթ եւ անծանոթ հայրենակիցներից:

Ճիշտ է, որ տարածաշրջանում օգոստոսյան իրադարձություններից հետո ստեղծված նոր իրավիճակի արդյունքում Արցախյան հարցի շուրջ եւս առաջացած նոր զարգացումների կապակցությամբ սփյուռքից առայժմ հակասական եւ հրապարակային մեծ մտահոգություներ չեն արտահայտվել: Նախ պետք է հասկանալ, որ ինչպես որեւէ այլ քաղաքականության պարագայում հայկական սփյուռքում եւս բոլորը չեն, որ մտահոգված են հայաստանյան զարգացումներով: Ինչ վերաբերվում է ոչ անտարբեր սփյուռքահայերին , ապա նրանց ուղեղները եւս անցյալ 14 տարիների ընթացքում “մշակվել են տարածքային զիջումների անհրաժեշտության գաղափարով“:

Պետք է ընդունել, թե գիտակցելիություն Ցեղասպանության եւ Թուրքիայի հարցերի ոչ անտարբեր սփյուռքահայերը հաճախ նախընտրում են լսել Հայաստանից եկած դիրքորոշումները, եւ ապա կողմնորոշվել: Ինչքան էլ տարօրինակ լինի Հայաստանում եւս լուրջ քննարկումներ չեն կատարվել արցախյան լուրջ զարգացումների առնչությամբ եւ հետեւաբար սփյուռքում եւս չեն կողմնորոշվում:

Չպետք է մոռանալ, որ սփյուռքահայերի մի մասը Հայաստանում գործող ավանդական կուսակցությունների հետեւորդ են եւ այդ կուսակցությունների հստակ դիրքորոշման բացակայության պարագայում նրանց դիրքորոշումն էլ է մնում անորոշ:

Բոլոր նշված փաստարկների հետեւանքով դեռեւս սփյուռքից հստակ դիրքորոշումների չենք հանդիպել: Սկզբունքային պատասխանատու եւ հատուկ կեցվածքները պետք է գան Հայաստանից, ներառյալ Արցախից: Չկասկածենք, որ դրան զուգահեռ սփյուռքահայերը եւս կասեն իրենց խոսքը:

Լիլիթ - Պարոն Ենիգոմշյան, կուզենայի հարցս ուղղել Ձեզ որպես Ղարաբաղին ավելի մոտ կանգնած մարդու: Իսկ ղարաբաղցիներն արդյոք ուզում են, որ դուք պաշտպանեք նրանց շահերը: Միգուցե արդեն ժամանակն է, որ նրանք իրենք պետական եւ քաղաքացիական նախաձեռնություններով հանդես գան եւ ոչ թե դուք: Իսկ նրանք ձեզ ասե՞լ են, որ համաձայն չեն Ս. Սարգսյանի վարած Ղարաբաղյան քաղաքականությանը եւ լիազորել են Ձեզ իրենց անունից խոսելու:

Ալեք Ենիգոմշյան - Ումի՞ց եմ ,Ղարաբաղին ավելի մոտ կանգնածե, միայն նրանցից, ովքեր Արցախը համարում են Հայաստանի օտար մարմին կամ Հայաստանի խորթ կրտսեր եղբայրը, Արցախը առանձին երկիր չէ, Արցախը իմ հայրենիքի մի մասնիկն է, իսկ արցախցիները` հայ ժողովրդի անբաժանելի մասը: Արցախը Նոր Զելանդիան կամ Իսլանդիան չէ, որպեսզի նրա պաշտպանությամբ հանդես գալու համար կարիքը ունենամ նրա հրավերին կամ լիազորությանը: Սփյուռքից Մոնթե Մելքոնյանը կամ Ժիրայր Սեֆիլյանը եւ Հայաստանի տարբեր շրջաններից հազարավոր հայեր, արդյոք արցախցիներից լիազորագիր ստացան հայկական այդ հողը պաշտպանելու համար:

Ինչպես ասում էր Մոնթեն. ,Արցախի պաշտպանությունը յուրաքանչյուր հայի իրավունքն է եւ պարտականությունըե: Արցախը նույնքան իմն է, ինչքան արցախցունը, ճիշտ այնպես, ինչպես Շիրակը` նույնքան արցախցունն է, ինչքան Շիրակի կամ Երեւանի բնակչինը: Ի՞նչ տարբերություն Սյունիքի եւ Արցախի միջեւ: Հետաքրքիր է` նույն հարցն էիք տալու, եթե խնդիրը վերաբերվեր Սյունիքին կամ Շիրակին:

,Միացումե նախաձեռնության հարցերից մեկն էլ Արցախի` Հայաստանից ,անկախ ու տարբերե լինելուց բավական վտանգավոր դարձած գաղափարի դեմ պայքարելն է: Հանուն մեկ հայրենիքի, մեկ պետության, ազգի ու ժողովրդի գաղափարի: Արցախի անկախ, առանձին պետություն լինելու գաղափարը 1990-ականների սկզբին առաջ նետվեց եւ հայկական կողմին ,մանեւրելուե համար: Բայց այդ ,հնարամտությանե միակ հավատացողները եղանք մենք ` հայերս` արցախցի, թե ոչ: Եւ սա է ապացույցը Ձեր հարցի, հարգելի Լիլիթ:

Իհարկե, արցախահայությունը, որպես հարցի հետ առնչված հավաքականություն, անկասկած պիտի ասի իր խոսքը եւ ոչ մի կասկած չկա, որ իմ եւ մեր խոսքը չի տարբերվում նրա խոսքից:

Արամ - Սիրելի Ժիրայր, Հայ ժողովուրդն այսօր կանգնած է ճակատագրական ընտրության առջեւ: Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը եւ նրան սատարող քաղաքական ուժերից, մասնավորապես ՀՀՇ-ն քարոզում են զիջումներ Արցախի հարցում եւ Հայաստանի հետագա զարգացումը հնարավոր են համարում միայն զիջումներից հետո: Նրանք նաեւ առաջնահերթությունը տալիս են Հայաստանում ժողովրդավարական արժեքների զարգացմանը, պատրաստ լինելով այդ նպատակին զոհել Ղարաբաղյան ռազմաճակատի ձեռքբերումները: Մյուս քաղաքական ուժերը Ղարաբաղյան հակամարտության փաստն օգտագործում են տոտալիտար հասարակարգ կերտելով, իրենց իշխանությունն ամրապնդելու համար, որի արդյունքում Հայաստանի քաղաքացին իր հայրենիքում չունի որեւէ ազատություն եւ կեղեքվում է օտարի լծից ոչ պակաս դաժան կերպով: Ըստ ձեզ, հնարավո՞ր է միաժամանակ հետապնդել մեր ազգային նպատակները, որ ենթադրում է բանակի ղեկավարության առանձնահատուկ ազդեցիկ դեր մեր ներքաղաքական կյանքում եւ հասարակության մեջ առհասարակ, եւ ազատ հասարակության կերտումը Հայաստանում, որում մասնավորապես պաշտպանված են անհատի մասնավոր սեփականության եւ խոսքի ազատության իրավունքը: Հնարավոր համարու՞մ եք Հայաստանի գոյատեւումը իր ներկա սահմաններով՝ Արցախը գրավյալ տարածքներով ներառյալ: Կկարողանա՞ Հայաստանը դիմագրավել օտար ճնշումը, որի բարեհաճ վերաբերմունքից մեծապես կախված է նրա գոյությունը, թե նրա հետ համագործակցելով ի վերջո կարելի է Անդրկովկասում վերահսկել մի այնպիսի տարածք, որը կապահովի հայ ազգի անվտանգ զարգացումը եւ ի վերջո կբերի Ռուսաստանից կախվածության թուլացման:

Ժիրայր Սեֆիլյան - Այո: Ես հնարավոր համարում եմ միաժամանակ հետապնդել մեր ազգային նպատակները եւ ազատ հասարակության կերտումը Հայաստանում: Ավելին, այս երկուսը իրարից պետք չէ զատել, որովհետեւ հայկական պետության կայացման կարեւորագույն անհրաժեշտ պայմաններից է այս երկու գաղափարները իրար շաղկապած պահելը, որովհետեւ հզոր բանակ հնարավոր է ունենալ միայն ազատ, կամավոր հայ մարդով:
Այսօրվա փաստացի սահմանները նվազագույնն են մեր պետականության պահպանման ու գոյատեւման համար, իսկ զարգացման համար, իմ համոզումով հնարավոր կլինի միայն այն դեպքում, եթէ հայերը Նախիջեւանը փաստացի վերահսկեն ու միաժամանակ հայրենի Ջավախքում ունենանք կազմակերպված հայերով բնակչություն:

Լինելով փոքր երկիր, բնականաբար կախվածություն լինելու է տարբեր գերտերություններից, սակայն դա չի նշանակում, թե տրված ենք լինելու ամբողջությամբ: Մենք՝ հայերս, կազմակերպվելու դեպքում կունենանք համապատասխան ներուժը ասելու վճռական ,Ոչե-ը եւ պահպանել մեզ անհրաժեշտ համապատասխան անկախությունը եւ ինքնուրույնությունն այս արեւի տակ:

Արեգ - Ինչու՞ ի հակադրություն ադրբեջանցիների, երբեք չի խոսվում Ադրբեջանից հայ փախստականների մասին, կարծես այդպիսի հարց չկա, չէ՞ որ այդ տարածքներում նրանք կարող են բնակվել

Ժիրայր Սեֆիլյան - Դուք իրավացի եք: Տարիներ առաջ ադրբեջանահայերի ներուժը մենք փորձել ենք կազմակերպել ձեր նշած տրամաբանությամբ, սակայն այդ բոլորը կյանքի կոչելու համար անհրաժեշտ էր պետության օժանդակությունը, սակայն այս ապիկար ղեկավարությունը ոչ միայն չի օժանդակել այլ գործել է հակառակը, մեզ խանգարելով ու հալածելով... Ես վաղուց եկել եմ այն համոզման, որ մինչեւ այս ռեժիմից չձերբազատվենք, հնարավոր չի լինելու իրականացնել որեւէ ազգային ծրագիր:

Հարց պրն Սեֆիլյանին - Հողը նրանն է, ով ապրում է այդ հողի վրա: Չեք կարծու՞մ, որ ավելի արժեքավոր կլինի, եթե առանց մեծ աղմուկի, որեւէ ձեւով խթանվի սփյուռքահայերին ազատագրված տարածքների վրա սեփականատեր դարձնելը:

Ժիրայր Սեֆիլյան - Համամիտ եմ ձեր հետ: Մենք բազում անգամ այս հարցով դիմել ու հորդորել ենք իշխանություններին, որ առանց աղմուկի յուրացնեն ազատագրված տարածքները, եւ ինչպես վերեւում ասացի, ոչ միայն հրաժարվել են այդ ամենը կատարելուց, այլ հալածել ու խոչըդոտել են մեզ ցանկացած կերպ: Ոչ միայն խանգարել են մեզ, այլ հենց ազատագրված տարածքներում, որտեղ մեր ժողովուրդը ինքնաբուխ, մասամբ վերաբնակվում էր, նրանց նույնպես խանգարել են, որի արդյունքում վերաբնակների թիվը կիսով չափ նվազել է:

Հարց - Ո՞րն է Ձեր դերը Կոնգրեսում եւ ի՞նչու Կոնգրես չեք հրավիրում ուժերի, որոնք ուղղափառ լեւոնական չեն, սակայն Արցախի համար իրենց կյանքը կտան: Այդ դեպքում կարո՞ղ եք ազդել Լեւոնի վրա` փոփոխության ենթարկելու իր մոտեցումները Արցախի հարցում:

Ժիրայր Սեֆիլյան - Նախ ուզում եմ տեղեկացնել, որ ,Միացումե ազգային նախաձեռնության անդամներից շատերը Կոնգրեսի մաս չեն կազմում եւ մեզ միավորողը գլխավորապես ազատագրված տարածքների տեր լինելն է:
Կոնգրեսում մեր լինելու դերն ու նպատակը մեկն է, համախմբել բոլոր ընդդիմադիր ուժերին, որոնց միջոցով կարելի կլինի իրականացնել հնարավորինս շուտ իշխանափոխություն: Կոնգրեսում միավորող գաղափարը մեկն է, մեր երկրում պետք է վերջապես հաստատել սահմանադրական կարգ: Իսկ ինչ վերաբերվում է այն հարցադրմանը, թէ ինչո՞ւ չենք հրավիրում Կոնգրես ոչ ուղղափառ լեւոնական ուժերին, նախ ասեմ, որ Կոնգրեսի դռները միշտ բաց են բոլորի առաջ: Այստեղ ուզում եմ մի հաստատում անել, ասելով, որ մենք մեզ նույնպես համարում ենք ոչ ուղղափառ լեւոնական, եւ առիթից օգտվելով կոչ եմ անում բոլոր հայերին մի կողմ թողնել անձնական, գաղափարական տարաձայնությունները ու համախմբվել ընդիմության շուրջ, որ մի օր առաջ ձերբազատվենք այս ապիկար ռեժիմից:

Հարց - Չեք կարծու՞մ, որ ռուսական հատուկ ծառայությունները վարպետորեն կառավարում են երկու կողմերին էլ` իշխանությանն էլ, ընդդիմությանն էլ, եւ իրականցնում ընդամենը մեկ նպատակ` Հայաստանը գաղութացված պահել, չեք կարծու՞մ, որ Հայաստանի բարգավաճումը ուղղակիորեն կախված է ռուսներին Կովկասից դուրս շպրտելու հետ:

Ժիրայր Սեֆիլյան - Մեր երկիրը 1988թ. շարժման օրերից սկսած ենթարկվում է օտար տարբեր ուժերի կողմից տրոհման, եւ այդ տրոհումները միայն նյութական հասկացությունում չեն, որ կատարվում են, այլ հոգեւոր, որ շատ ավելի վտանգավոր է ու մտահոգիչ: Առհասարակ մենք կարիք ունենք պաշտպանվելու ու դիմադրելու: Սակայն այս բոլորն իրականացնելու համար մեզ առաջին հերթին պետք է ստեղծել հայկական պետություն, որը ցավոք, մինչ այսօր չունենք: Եվ ահա նորից վերադառնում ենք նույն խնդրին: Ունենալ այնպիսի մի երկիր, ուր գործում է Սահմանադրությունը, որտեղ ազգային ուժերին չեն հալածում, որի արդյունքում ծնվելու է հայկական պետություն:

Հարց - Ձեր կարծիքով ինչու Ղարաբաղի ժողովուրդը չի բողոքում բանալկցային գործընթացից իրենց դուրս հանելու Հայաստանի իշխանությունների որոշման դեմ:

Ժիրայր Սեֆիլյան - Արցախի ժողովուրդը, ինչպես Երեւանի կամ այլ շրջանի ժողովուրդ, գտնվում է կեղեքված վիճակում, այսօրվա ռեժիմի պարագլուխների եւ նրանց ծառաների կողմից: Վերջին օրերի ընթացքում ես բազմաթիվ հեռախոսազանգեր եմ ստացել արցախաբնակ մեր ժողովրդի տարբեր անհատների կողմից, որոնք խիստ մտահոգ են ստեղծված վիճակից, որոնք ինձանից հետաքրքրվում էին մանրամասնություններով:

Բոլորովին սխալ է այն կարծիքը. որ արցախահայությունը համաձայնվելու է այս ռեժիմի կողմից պարտադրվող տարբերակին: Պարզապես պետք է նկատի ունենալ կարեւորագույն երկու հանգամանք:

Առաջին` Արցախը կարելի է ասել տեղեկատվական շրջափակման մեջ է, եւ սրան զուգահեռ այս ռեժիմի ծառա համակարգին հաջողվել է տարածել այն միտքը, որ Սերժ Սարգսյանը կանի ամեն ինչ, որ ի վնաս մեզ չլինի ընթացքը, իսկ եթե թողնենք Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին, ապա նա սրբելու է, տանի ամեն ինչ:

Երկրորդ` Արցախի բնակչության 80 տոկոսից ավելին սոցիալապես ուղղակի կախվածության մեջ է գտնվում պետական համակարգից: Այսինքն, հանկարծ իր մտահոգությունը կամ բողոքը նա եթե բարձրացնի, ուղղակի զրկվելու է վաստակած օրվա հացից: Այդուհանդերձ, սա չի նշանակում, որ նրանք այդպես էլ լուռ մնալու են եւ վախենալով հանապազօրյա հացից զրկվելուց, պատրաստակամ են լինելու զիջել հայրենի հողը: Ոչ, այդպես չի լինելու եւ պետք եղած պահին նա հայտնելու է իր բողոքը, ոչ միայն խոսքով այլ նաեւ գործով, կանխելու սպասվելիք դավադիր ծրագիրը:

Հարց - Ինչո՞վ է տարբերվում “Միացում“ նախաձեռնությունը ,Ազատագրված տարածքների պաշտպանությունե նախաձեռնությունից

Ժիրայր Սեֆիլյան - Երկար տարիներ մենք այդ ձեւաչափով գործել ենք, սակայն շրջանակն ընդլայնելու խնդիր դրած չենք եղել: Այսօր, երբ վտանգը հասել է մեր դռան շեմին, ու քանի որ դա դիմագրավելու համար հնարավոր չէ անել միայն մեր նեղ ձեւաչափով, ապա հիմնականում այս էր պատճառը, որ ծնվեց ,Միացումե նախաձեռնությունը, միաժամանակ խնդիր դնելով հնարավորինս ընդարձակել շրջանակը:

Եվ այս անհրաժեշտությունից է պայմանավորված, որ նախաձեռնության խմբում ընդգրկված են մեր ժողովուրդի տարբեր խմբերի ներկայացուցիչներ, որոնցից է Կոնգրեսի անդամ, հանձինս Գրիզելդա Ղազարյանի, Հրանտ Տեր-Աբրահամյանի եւ ինձ: Հաջորդ խումբը ընդդիմադիր, սակայն ոչ կոնգրեսական, հանձինս ,Ժառանգությունե կուսակցության ԱԺ պատգամավոր Զարուհի Փոստանջյանի եւ հաջորդ խումբը ըստ էության մարդիկ են, որոնք չեն պատկանում վերը թվարկած որ—է խմբի` Տիգրան Խզմալյան, Ալեք Ենիգոմշյան, Սեդա Մելիքյան, Ալեքս Քանանայան:

Հարց - Ինչ կարծիք ունեք փաստահավաք խմբում կոնգրեսի ներկայացուցիչ Անդրանիկ Քոչարյանի մասին: Քանի որ դուք Կոնգրեսում եք, այս հարցը հենց Ձեզ եմ ուղղում, գիտեք արդյոք նար ,քաջագործություններիե մասին Շիրակի մարզում, գիտեք, որ նա իրավաբանի դիպլոմ է ստացել համալսարանից առանց այնտեղ լինելու: Եւ նման մարդուն ուղարկում եք, որ փաստեր հավաքի: Իսկ նրա մասին մինչեւ այդ խմբի մեջ գործուղելը, փաստեր փորձել եք հավաքել:

Ժիրայր Սեֆիլյան - Կոնգրեսի գործունեության հետ կապված մեր տարաձայնությունները բազմաթիվ են: Այս հարցում նույնպես, ի նկատի ունեմ փաստահավաք խմբի գործունեության, մեր կարծիքը տարբերվում է եւ իմաստ չենք գտնում ընդդիմադիր որեւէ գործիչ գործուղել այդ ստեղծված անհեթեթ մարմնին, որը համոզված ենք շատ շուտով անգործության է մատնվելու: Ինչ մնում է Ձեր ուղղած մյուս հարցին, ապա այսօր Կոնգրեսում հայտնված շատ մարդիկ Լեւոնյան իշխանության օրոք ունեցել են պաշտոններ: Դժբախտաբար դրանց մի մասի համբավը դրական չի եղել: Սակայն այսօր, այս մանրամասնությունները մի կողմ ենք դրել եւ այդ բոլորին կանդրադառնանք միայն այս ռեժիմը տապալելուց հետո: Իսկ Անդրանիկ Քոչարյանի հետ կապված Ձեր նշած փաստի մասին ես միայն նոր եմ լսում:

 Խաչիկ -Ի՞նչ կարծիք ունեք Սարգիս Հացպանյանի մասին, հատկապես ,ՀԺե-ին տված վերջին հարցազրույցի: Ու՞մ խաղն է նա խաղում:

Ալեք Յենիգոմշյան - Զարմացած ենք եւ վերապահ` հարցազրույցի բովանդակության առումով: Բայց կարծում ենք, որ երբ իսկական մարդասպանները անարգել եւ ազատ շրջագայում են, անարդար է նրան կալանավորելը, նույնիսկ եթե իր դեմ հարուցված մեղադրանքը իրավաբանորեն հիմնավոր է:

Լիլիթ - Ինչպե՞ս եք բացատրում Ղարաբաղի կառավարության եւ ժողովրդի լռությունը: Գուցե նրանք համաձայն չե՞ն ձեզ հետ եւ լիովին վստահում են Սերժ Սարգսյանին` լուծելու Ղարաբաղյան խնդիրը:

Ալեք Յենիգոմշյան - Չէինք ասի, թե Արցախում լռություն է տիրում այս կապակցությամբ. եւ' Բակո Սահակյանը, եւ' հասարակական-քաղաքական գործիչներ ու դեմքեր արտահայտել են բավականին հստակ սկզբունքային կեցվածքներ: Սա` որպես փաստ: Ինչ վերաբերում է արցախահայությանը ընդհանրապես, մի գուցե նրա մի հատվածի մոտ տարբեր պատճառներով գոյություն ունենա համոզվածություն առ այն, որ Սերժ Սարգսյանը ոչ մի դեպքում չի զիջի ազատագրված տարածքները, ու այդ առումով այդ հատվածը դեռեւս վստահում է նրան: Բայց այն օրը, որ Սարգսյանը բացահայտորեն հայտարարի, թե ինքը պատրաստվում է ստորագրել համաձայնագիր, որով այդ տարածքները կհանձնվեն Ադրբեջանին, ամբողջ արցախահայությունը կընդդիմանա նրան: Ո՞վ կարող է արցախահայությունից ավելի գիտակցել տարածքների պատկանելության արդարությունը եւ բացարձակ անհրաժեշտությունը:

Դավիթ - Դուք կարծում եք, որ ձեր հայտարարությունից հետո իշխանությունները սկսելու՞ են վերաբնակեցնել ազատագրված տարածքները կամ փոխել իրենց քաղաքականությունը: Իհարկե, ոչ: Ի՞նչ եք առաջարկում, կոնկրետ ի՞նչ քայլեր եք դուք նախատեսել անել, որոնք կստիպեն իշխանություններին փոխել հողերը հանձնելու իրենց նպատակաուղղված քաղաքականությունը:

Ալեք Յենիգոմշյան - Հայաստանի ոչ մի իշխանություն չի կարող մնալ իր զբաղեցրած դիրքերում, եթե ժողովրդի կամքին հակառակ տարածքներ զիջի: Սա ո'չ նախագահական ընտրությունների նման հարց է, ո'չ էլ նմանօրինակ մի այլ հարց: Իշխանությունները լավ են իմանում այս իրողությունը: Մեր խնդիրը տարածքները հանձնելու գաղափարին ու գործնական քայլերին ընդդեմ, եւ հանուն միացման գաղափարի ու քայլերի ժողովրդական հուժկու շարժում առաջացնելն է: Մենք վստահում ենք մեր ժողովրդի առողջ բնազդին ու գիտակցությանը, եւ այս հարցում իր շահերին ու իրավունքներին տեր կանգնելու վճռականությանը:

Արսեն - Ձեր նախաձեռնության մեջ որքա՞ն մարդ կա: Ինչու՞ հանրահավաք չեք կազմակերպում եւ մարդկանց բացատրում ստեղծված կացությունը:

Ալեք Յենիգոմշյան - ,Միացումե ազգային նախաձեռնության հիմնադիր անդամները 8 հոգի են: Նախաձեռնությունը արագ ընդլայնվում է` ներառելով մտավորականներ, նախկին ազատամարտիկներ, ուսանողներ եւ տարբեր զբաղմունքի տեր մեծաթիվ քաղաքացիներ: Մենք արդեն բաժանում ենք թղթիկներ, որով շարժմանը գործնական մասնակցություն բերել ցանկացողները կարող են գրանցվել: Ունենք մեր էլեկտրոնային հասցեն՝ miatsumn@gmail.com, եւ շուտով կունենանք նաեւ կայքէջ: Միացումը հանդես է եկել եւ կշարունակի գալ պաշտոնական հայտարարություններով, թռուցիկ-կոչերով, հարցազրույցներով եւ այլն: Գործունեության գլխավոր միջոցը կլինի դահլիճային եւ բացօթյա հավաքների եւ հանրահավաքների անցկացումը, նախ` երկրի տարբեր շրջաններում, եւ ապա` Երեւանում: Առաջին դահլիճային հավաքը կլինի այս ուրբաթ՝ նոյմեբերի 14-ին, ժամը 17:00-ին, ի դեպ, տեղի է ոնենալու Էջմիածնում, քաղաքապետարանի դահլիճում: Սա իր մեջ նաեւ խորհուրդ է պարունակում:

Արամ Մաթեւոսյան - Խնդրում եմ հստակ ու զգոն շարադրել ձեր կարծիքը, թե ի՞նչ միջոցներ եք տեսնում հայ հավաքականությանը նոր հաղթանակող պատերազմի նախապատրաստելու համար: Հուսով եմ այդ միջոցների մասին չեք խոսի վերբալ ցանկությունների դաշտում կենսունակ արգումենտներով, այլ կպատասխանեք ռեալ, թե ինչ կերպ եք տեսնում նման սոցիալական շերտավորմամբ հանրության դիմակայումը արտաքին թշնամուն:

Ալեք Յենիգոմշյան - Կիսում ենք արտահայտված մտահոգությունը: Երկիրը միշտ պատրաստ պետք է լինի` դիմակայելու ցանկացած հնարավոր պատերազմ: Հաղթանակի երաշխիքներն են` ոգով տոգորված եւ զենքով սպառազինված ուժեղ բանակը, ուժեղ թիկունքը, իշխանություն-ժողովուրդ փոխվստահությունն ու ներքնապես համերաշխ հանրությունը: Ակնհայտ է, որ այս պայմանները այսօր շատ հեռու են լրացված լինելուց: Պարզ է, որ հարցի լուծումը միայն բանակը բարեկարգելով չի կարող ավարտվել: Այն պահանջում է համակարգային փոփոխություններ, ժողովրդի վստահությունը վայելող իշխանության առկայություն եւ գոնե նվազագույն արդարություն: Արժի այս մասին առանձին անդրադառնալ: