Հայտարարություն 

Արցախյան Ազատագրական Պատերազմի Մասնակից Քաղբանտարկյալ Ազատամարտիկների  Հայտարարությունը

 Հունիսի 24-ին ԵԽԽՎ լիագումար նիստում ընդունվեց Հայաստանի վերաբերյալ հերթական բանաձևը: 

Մինչ այդ ԵԽԽՎ հայաստանյան պատվիրակության ղեկավար Դավիթ Հարությունյանը և պատվիրակության իշխանամետ անդամները փորձել են ուղղումներ մտցնել այդ բանաձևի մեջ: Շտկումների նպատակն է եղել վերջնակակապես կոծկել 2008թ. մարտի մեկին իշխանությունների, նրա նախկին և ներկա ղեկավարներ, ՀՀ Նախագահի պաշտոնը զբաղեցրած Քոչարյանի և ներկայումս այդ պաշտոնը բռնազավթած  Սերժիկ Սարգսյանի կողմից հայ ժողովրդի նկատմամբ կատարած ոճիրը: 

Դավիթ Հարությունյանի և նրա համախոհների այդ քայլերը վիժեցրել է ԵԽԽՎ հայաստանյան պատվիրակության անդամ, ԱԺ “Ժառանգություն” խմբակցության պատգամավոր Զարուհի Փոստանջյանը: Նա հանդես է եկել սեփական առաջարկներով, որոնք վերաբերվել են Մարտի 1-ի և դրա հետևանքով կալանավորված անձանց ազատ արձակման, Փաստահավաք խմբի աշխատանքների վերսկսման և մեղավորների բացահայտման հետ: 

Իշխանության վայնասունը իրեն սպասել չտվեց: 

Պատճառաբանելով, որ Զարուհի Փոստանջյանի առաջարկների ներքո ստորագրել են նաև Թուրքիայի և Ադրբեջանի պատվիրակության երկու անդամ, հայրենի իշխանիկների ծախու գրչակները, Ստրասբուրգից և Երևանից սկսեցին վայրահաչել և մեզ հայրենասիրության դասեր տալ: 

Դուք չէ, որ պետք է ասեք, թե ով է Զարուհի Փոստանջյանը: 

Մենք, Արցախյան ազատամարտի մասնակիցներս, և ոչ միայն մենք, շատ լավ գիտենք, թե ով է փաստաբան, ժողովրդի և նրա լավագույն զավակների պաշտպան Զարուհի Փոստանջյանը: 

Այսօր հայրենասիրությունից սկսեցին խոսել նրանք, ովքեր լուռ համաձայնություն էին տվել և ստորագրել միջազգային այնպիսի փաստաթղթերի տակ, որով ճանաչվել է Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը, Հայաստանին ճանաչել են օկուպանտ երկիր, իսկ ազատագրված տարածքները` օկուպացված, ովքեր Հայաստանը գրոշներով վաճառել են օտարին, ովքեր բարոյազուրկ են և անբարո իրենց կենցաղով, ովքեր վախկոտ են, ստորաքարշ և քծնող:  

1988-ին սկսված ղարաբաղյան շարժումը այնուհետև վերաճեց Արցախյան Ազատամարտի: Ազգովին ոտքի կանգնեցինք, պաշտպանեցինք Արցախում բնակվող մեր հայրենակիցների ֆիզիկական անվտանգությունը, Հայի արժանապատվությունը, ազատագրեցինք բռնազավթած մեր հայրենիքի մի մասը: 

Արտաքին թշնամուն հաղթելուց հետո, հայ ժողովուրդը զբաղված լինելով պատերազմի ժամանակ Հայրենիքին հասցրած վերքերը բուժելով, անուշադրության մատնեց այն իրողությունը, որ Հայաստանում իշխանությունը աստիճանաբար բռնազավթում էին պատեհապաշտները, հոգով տկարները, էությամբ վաշխառուները: 

Այսօր հայ ժողովուրդը պայքարում է օտար, Հային ոչ հարիր արժեհամակարգ պարտադրել ցանկացող իշխանիկների, նրանց կամակատարների, կրիմինալ տարրերի, Արցախյան ազատամարտի տարիներին “մկան ծակը փողով առած” և վախից կանանց փեշի տակը մտած, իսկ այսօր իշխանության բուրգի գագաթին հասած, մեզ հայրենասիրության դասեր տվող, “Հայրենասերին” և “Դավաճանին” զանազանող, հայ ժողովրդին կեղեքող, Հայաստան երկիրը օտարին հանձնող մարդուկների դեմ: 

Ինչպես 20 տարի առաջ, այնպես էլ այժմ հայ ժողովուրդը մասնակցում է Ազատագրական պատերազմի: Ազգովին հաղթեցինք արտաքին թշնամուն, հաղթելու ենք նաև ներքինին: 

Քաղբանտարկյալ ազատամարտիկներ` 

Սասուն Միքայելյան 

Մուշեղ Սաղաթելյան 

Մկրտիչ Սափեյան 

Ժորա Սափեյան 

Հարություն Ուռուտյան 

Մյասնիկ Մալխասյան 

Հակոբ Հակոբյան 

Սմբատ Այվազյան 

Դավիթ Մաթևոսյան 

Հովհաննես Հարությունյան 

Ժիրայր Սեֆիլյան 

Հուսիկ Բաղդասարյան 

Վարդան Մալխասյան 

01-ը հուլիսի 2009թ. 

ք. Երևան