Թե ինչու մեզ չի հասկանում քաղաքակիրթ աշխարհը

Ինչպես եւ ամեն ինչը, այս անհասկացողությունն էլ երեք հիմնական պատճառ ունի: Եվ, անկախ նրանից, որ մենք ապավինում ենք իրենց` դրանից նրանց անհասկացողությունը ոչ միայն չի վերանում, այլեւ չի նվազում անգամ:

Բայց դա խնդրին, ըստ էության, չի էլ առնչվում:

Էականն այն է, որ մենք չենք կարողանում ընկալել ու հասկանալ Արեւմուտքի վերաբերմունքը, որին մենք նաեւ որպես անաչառ արբիտրի ենք վերաբերվում: Պահանջելով հասկանալ մեզ եւ աչառու չլինել:

Մինչդեռ Արեւմուտքն, իրոք, ոչ թե չի ուզում, այլ, պարզապես, չի կարող հասկանալ մեզ: Եվ ահա թե ինչու:

Նրանց մոտ 21-րդ դարն է: Դրանից բխող բոլոր հետեւանքներով: Իսկ առավել մանրամասնորեն եթե խնդրին անդրադառնալու լինենք` պետք է փաստենք, որ այն միջնադարը, որը մենք ապրում ենք, Արեւմուտքի համար վաղուց ի վեր անցյալ է: Խոր եւ մոռացված անցյալ: Միայն եւ միայն անձնական շահերով առաջնորդվելը, նպատակին հասնելու համար միջոցների մեջ խտրականություն չդնելը, մարդուն արհամարհելն ու նրա հետ ընդհանրապես հաշվի չնստելը, էլ չասեմ` ծեծուջարդն ու մարդասպանությունը` նրանց համար անընկալելի, անհասկանալի ու անընդունելի են:

Եվ երբ ինչ-որ մեկը երես առ երես հանդիպում է դրանց, եթե նորմալ մարդ է` պարզապես կարկամում է` չիմանալով իր անելիքն ու ասելիքը: Եվ դժվարությամբ է հավատում էդպիսի վայրենությունների եւ հրեշավոր արարքների իսկությանը, մանավանդ` եթե դրանք գործվում են ոչ թե պատերազմի դաշտում, այլ մայրաքաղաքի փողոցներում, ոչ թե թշնամու դեմ, այլ սեփական ժողովրդի, ոչ թե գազազած ամբոխի, այլ խաղաղ ցուցարարների նկատմամբ:

Այսինքն` այն, որ Արեւմուտքի ներկայացուցիչները մեր իշխանություններին հրեշի կանխավարկածով չեն մոտենում` իրենց մեղքը չէ: Ոչ իսկ ողբերգությունը: Դժվար է մարդ արարածին (արտաքինից) մոտենալ հրեշի կանխավարկածով, էնպես որ` նրանց իսկի էլ մեղադրելու չէ:

Երկրորդ հիմնավոր պատճառը. ոչ մի նորմալ մարդ էն լկտի ստին, որ հնչում է եթերից կամ պաշտոնյաների բերանից չհավատալ չի կարող: Այլապես կարող է հավատն իսպառ կորցնել մարդկության հանդեպ: Որովհետեւ երբ ինչ-որ բանի սեւ է ասվում, դժվար, ավելին` անհնարին է ենթադրել, որ այդ բանը (որը որպես սեւ է ներկայացվել)... սպիտակ է:

Այսինքն` ինչպես առաջին դեպքում հրեշի, այնպես էլ այս դեպքում հոգեկան հիվանդի կանխավարկածով հնարավոր չէ մոտենալ կամ վերաբերվել մարդկանց: Ու արեւմուտքցիք էլ, որպես նորմալ մարդիկ, այդպիսի կանխավարկածներով չէ, որ փորձում են ընկալել մեզ, մեր երկիրը ու մեր պաշտոնյաներին:

Եվ վերջապես. ով ինչ կհասկանա մի երկրից ու երկրում, որտեղ նույն բանը մեկը որպես սեւ, մյուսն էլ` որպես սպիտակ է ընկալում-ընդունում-ներկայացնում:

Արդեն իսկ նշեցի, որ նրանք խելագարի կանխավարկածով չէ, որ մոտենում են մեզ: Ու մտածում են, երեւի թե, որ իրենք են խելագար: Բայց քանի որ մինչ այդ համոզված էին, որ իրենք նորմալ մարդիկ են` աշխատում են հնարավորինս արագ եւ, որ ավելի կարեւոր է` անվնաս ճողոպրել այս երկրից: Թող իրենք իրենց մեջ ջոկեն սեւն ու սպիտակը. իրենց հերն էլ անիծած:

Իսկ մենք ասում ենք, թե մեզ չեն հասկանում: Ընդհակառակը` լավ են հասկանում, ու դրա համար էլ պարզապես գլուխ չեն դնում մեզ նմանների հետ:

 Ժամանակ Երևան

*Øïù»ñÁ ¨ ϳñÍÇùÝ»ñÁ å³ïϳÝáõÙ »Ý Ñ»ÕÇݳÏÇÝ, ÙÇßï ã¿ áñ azadakrum.org Á ѳٳÙÇï ¿ ³Û¹ Ùïù»ñÇ ¨ ϳñÍÇùÝ»ñÇ Ñ»ï: