|
Մեր
կեղտոտ
մարտի
մեկը
Ազատ
հայի
օրագրից
Այդ
շաբաթ
օրը
իմ
համար
սկսվեց
Գ.Ա.-ի
զանգով,
որը
բավական
ծանր
հիվանդ
էր
և
հենց
այդ
պատճառով
չէր
գիշերել
Ազատության
հրապարակում:
Հենց
նրանից
իմացա,
որ
վաղ
առավոտյան,
երբ
դեռ
մութ
էր,
ոստիկանները
փորձել
են
հարձակվել
վրաններում
քնածների
վրա:
Այնուհետև
երկրորդ,
ավելի
վճռական
գրոհով
հարձակվել
են,
ծեծել
դիմադրողներին,
լցրել
մեքենաները:
Լևոնին
շրջապատել
են,
բայց
վերջինս
դիմադրություն
ցույց
չի
տվել
(ինչ
դիմադրի?):
Ասում
են,
որ
նա
ասել
է.
խնդրեմ,
ձերբակալ
եք
ինձ,
եթե
հիմքեր
ունենք:
Նրան
հենց
Քոչարյանի
թիկնազորի
պետը
նստացրել
է
մեքենան
և
քշել
Լևոնենց
տուն:
Այստեղ
նա
առնվել
է
տնային
կալանքի
տակ
(իբր`
որպեսզի
նրան
վտանգ
չսպառնա):
Ցույց
անողների
մի
մասին
էլ
հաջողվել
է
փախչել:
Նրանց
մեծ
մասը
հավաքվել
են
Ֆրանսիայի
դեսպանատան
մոտ:
Զուգահեռաբար
կոչ
է
արվել
հավաքվել
ժամը
15.00-ին
Ազատության
հրապարակում,
եթե
թույլ
չտան`
Սախարովի
հրապարակում:
Սակայն
քանի
որ
Ֆրանսիայի
հրապարակում
շարունակվել
է
ծեծկռտութը`
որոշվեց
հավաքվել
հենց
այդտեղ`
դեռ
մինչև
ժամը
երեքը:
Դեպքի
վայրում`
Մյասնիկյանի
արձանի
մոտ
մի
հոծ
բազմություն`
մոտ
200.000 (ոմանք
ավել
են
ասում`
չեմ
կարող
պնդել):
Շրջապատել
են
արձանը`
լցված
է
քաղաքապետարանի
դիմացի
հրապարակը,
արձանի
ետևի
այգին,
շրջակայքը:
Փողոցը
փակված
է
2
կողմերից
տրոլեյբուսներով
ու
ավտոբուսներով,
ակերը
ծակած:
Պարզվում
է,
որ
այստեղ
հավաքվածներն
են
այսպես
բարիկադավորվել`
պաշտպանվելու
համար
ոստիկանների
և
այլոց
գրոհներից:
Իսկ
մինչ
այդ
տեղի
ունեցած
բախումների
ժամանակ,
որոնք
եղել
են
առավոտյան
քաղաքացիներին
հաջողվել
է
“զավթել”
ոստիկանների
3-4
վահան:
Միացրեցին
բարձրախոսները,
խոսեցին:
Նիկոլ
Փաշինյանը,
Արամ
Սարգսյանը:
Կոչ
արեցին
դիրքերը
ամրացնել`
օգտագորելով
ձեռքի
տակ
եղած
միջոցները`
առանց
որևէ
բան
քանդելու:
Հանգիստ,
առանց
էմոցիաների
գործելու
և
պահանջեցին
ազատել
Լևոնին:
Մինչ
այդ
Լևոնը
իր
տնից
ասուլիսով
էր
հանդես
եկել,
որտեղ
պատմել
էր
իրադարձությունների
մասին:
Որոշեցինք
սնվել
ու
վերադառնալ:
Ես,
Դն,
Նն
ու
Ան
գնացինք
երրորդ
մաս`
Աենց
տուն:
Երբ
վերադարձանք,
բոլորը
լսում
էին
Ազատութկուն
ռադիոկայանը
(ով
տեղյակ
չէ`
ասեմ,
այս
օրերին
միակ
քիչ
թե
շատ
նորմալ
լրատվամիջոցն
է`
բոլոր
հեռուստաընկերությունները
իշխանական
են,
Երկիր
Մեդիան
դաշնակներինն
է,
երբեմն
մի
փոքր
ավելի
օբյեկտիվ:
Ռադիոներից
միայն
Ազատությունն
է
իր
անունին
համապատասխան
գործում,
ինտերնետում
քիչ
ավելի
լավ
է
վիճակը`
a1plus
կա
և
այլ
օպերատիվ
գրող
աղբյուրներ):
“Ազատությունից“
իմացանք
այն
ինչ
արդեն
գիտեինք`
տարբեր
ականատեսների
պատմածից`
որոշ
դետալներով
լրացված:
Այս
ընթացքում
դիրքերը
ավելի
էին
ամրապնդել:
Դեպի
կրկես
տանող
ճանապարհին
կար
մի
շուռ
եկած
վիլիս`
դեռ
ցերեկվա
ծեծկռտուքի
ժամանակ
սա
ամբոխի
վրա
էր
քշել,
2
հոգու
վրաերթի
ենթարկել:
Որից
հետո
ասում
են
դրա
վարորդին
ծեծել
են
ու
նա
փախել
է:
Իսկ
վիլիսը
ով
պայթեցրեց`
չիմացանք:
Ուզում
եմ
հատուկ
շեշտել`
արձանի
հրապարակից
հնչում
էին
կոչեր
որևէ
վնաս
չհասցնել
սեփականությանը:
Մեջբերեմ
2
դրվագ
ուղղակի
խոսքով
Արամ
Սարգսյանի
“ելույթից”.
<<Ա’յ
տղա:
Այ
տղա,
իջի
այդտեղից:
Իջի’:>>
(քաղաքապետարանի
դիմաց
կառուցվող
էլիտարոտ
շենքի
փայտե
հենասյուների
վրա
մի
ջահել
էր
բարձրացել`
այնտեղից
ներքև
փայտ
էր
գցում:
Առհասարակ
այս
շինարարությունից
շատերն
էին
զինվել`
լոմով,
փայտերով,
ձողերով)
: “Եթե
սադրիչ
չես,
իջի:
Դրան
շրջապատող
մարդկանց,
մեծերին
եմ
դիմում,
դրան
խելք
սովորացրեք”:
Տղան
իջավ:
Երկորդ
անգամ
այդ
մասին
լսվեց,
երբ
հեռվում`
քաղաքապետարանի
դիմիացի
մասում
ինչ-որ
մեկը
մեքենային
էր
մոտեցել,
գուցե
փորձում
էր
քանդել
այն:
Ասվեց
<<Էդ
ինչ
ես
անում?
Տեղն
ու
տեղը
սատկացրեք
դրան:
Դա
սադրիչ
է:
Ասեցինք`
ոչ
մի
սեփականություն
ձեռք
չտալ>>:
Կարծես
դրան
հեռացրին`
չգիտեմ:
սկսեցինք
մթնելուն
զուգահեռ
նկատել
Հանրապետության
հրապարակից
շարժում:
Երևաց,
որ
այդ
կողմից
շրջապատված
ենք
զինված
ուժերով`
սաղավարտներով,
հոծ
շարքեր
էին
երևում:
Նաև
այդ
մասին
հաղորդում
էին
այն
կողմում
մեր
ընկերները`
այդ
թվում
Ա.ն,
որ
այն
կողմում
էր
հայտնվել:
Ապա
իմացանք,
որ
Ձկան
խանութի
կողմից
մեծ
քանակությամբ
զինվորական
տեխնիկա
է
կուտակվել:
Լևոնից
կարգին
ինֆորմացիա
չկար,
նրան
չէին
թողնում
գա:
Ցերեկը
Կ.ն
էր
զանգել
Կարմիրից,
ասեց
որ
իրենց
ևս
մոբիլիզացնում
են:
Ապա
Դ.-ին
զանգեցին`
ասեցին
որ
Կուբաթլուի
զորքը
ևս
այստեղ
է
շարժվում:
Այս
պահին
Զաքյանի
կողմից
սկսվեց
աղմուկ`
վահաններով
շարք
կազմածները
վահաններին
մահակներով
հարվածելով
աղմուկ
էին
ստեղծում:
Մ-ին
ու
մյուս
տղերքին
տեսանք:
Մ-ն
ասեց,
որ
եթե
անելանելի
վիճակ
լինի`
փախնենք
Զաքյանի
ուղղությամբ,
իսկ
այնտեղից
իր
եղբոր
օֆիս
ինչ-որ
շենքերի
արանքով:
Այդ
ընթացքում
տեսա
բենզինի
շշով
ինչ-որ
մեկի:
Որտեղից
այս
ջահելները?
Ուր
են
երկրապահները?
Մանվելի
մասին
էլի
հեքիաթներ`
իբր
գալիս
է
իր
զորքով
ժողովուրդւ
պաշտպանելու:
Մի
քանի
անգամ
արցունքաբեր
գազ
թողեցին:
Ապա
սկսեցին
աղմուկ
հանող
ռումբեր
գցել:
Լուսարձակող
կրակերթեր:
Վախեցնում
էին:
Մենք
էլ
գոռում
էինք`
թուրքեր
հեռացեք:
Հասկանալով,
սակայն,
որ
հենց
հայ
ջահելներ
են
այն
կողմում`
իսկ
արդեն
թե
ում
ծրագիրն
են
իրագործում`
չգիտեմ:
Մի
շտապօգնության
մեքենա
մտավ
հրապարակ,
շրջեց
ու
հեռացավ:
Այս
ռումբագազային
թոհուբոհում
մի
կին
վատացավ:
Մոտ
55-60
տարեկան
էր
հավանաբար:
Մոտեցա:
Հաջողվեց
զանգվածին
հեռու
քաշել;
Գիտակցությունը
կորցրել
էր:
Անոթազարկը
տեղն
էր,
հաճախացած:
Մի
երկու
թեթևակի
ապտակ
տվեցի,
ուշքի
եկավ,
բայց
խիստ
թուլացած
էր,
գիտակցությունը
մթագնած:
Ասեց
անունը`
Ա:
Պարզվեց`
որդին
մեր
կողքին
է:
Պառկացրինք
արձանի
պատվանդանին,
մեր
կոլեգաներից
մեկը
(այդ
աղջկան
տենց
էլ
տեղը
չբերեցի,
բայց
դեմքը
շատ
ծանոթ
էր)
վալիդոլ
|
