Այսօր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանում ավարտվեց Ժիրայր Սէֆիլյանի,
Վարդան Մալխասյանի և Վահան Արոյանի դատավարությունը: Ելույթ ունեցան նրանց
պաշտպանները և հետո իրենք ամբաստանյալները:
Ժիրայր Սէֆիլյանը
իր հայտարարության մեջ կրկնեց, որ տեղի ունեցողը ոչ թե դատավարություն է, այլ
թատրոն: Նա հիշեց, որ երբ նոր էին տեղի ունեցել ձերբակալությունները, որոշ
իշխանամետ քաղաքական գործիչներ ենթադրություններ էին անում այն մասին, թե չի կարող
բոլորովին ոչինչ չլինել, մի բան հաստատ կլինի, հենց այնպես չէին ձերբակալի: Հիմա, 8
ամիս անց բոլորին պարզ է, որ ոչ մի հանցանք էլ չի եղել և այս ամբողջ պատմությունը
ԱԱԾ-ն սարքել է ծառայելով երկու մարդու:
Վարդան
Մալխասյանը վստահություն հայտնեց, որ եթե ոչ այսօր, ապա մի օր անպայման
արդարությունը հաղթելու է և իրենց հետապնդողները մի օր իրենք են կանգնելու դատարանի
առաջ: Նա նաև խոստացավ, անկախ վճռից, պայքարել ՀՀ քրեական օրենսգրքից 301 հոդվածը
հանելու համար կամ գոնե այնպես փոխելու, որ այն դադարի գործիք ծառայել բացառապես
ընդդիմությանը հալածելու համար:
Վահան
Արոյանը իր վերջին խոսքում կրկնեց, որ ինքը իրեն մեղավոր է ճանաչել որպես քաղաքացի,
օրենքի կոնկրետ կետը խախտելու համար, սակայն երբեք իրեն մեղավոր չի ճանաչել որպես
ֆիդայի: Նա զարմանք
հայտնեց իր համար դատախազի պահանջած երեք տարվա առիթով, հիշեց, որ ինքն է եղել
Շուշիի ազատագրման ժամանակ եկեղեցին ականազերծողը: Ավելացրեց, որ այդ զենքերը ոչ մի
վատ նպատակի չեն ծառայել, դրանք իր և իր ընկերների արյամբ ձեռք բերված զենքեր են,
որ դրանց մասին բոլորը իմացել են և դրանք ինքը օգտագործել է սահմանի պահպանության
ժամանակ և վստահություն հայտնեց, որ դրանց մի մասը իրեն պետք է վերադարձվի: Նա
հայտարարեց, որ Ժիրայրը իր մարտական ընկերն է և ինքը շատ մարտական ընկերներ ունի,
ու չնայած դրան Ժիրայրն ու Վարդանը ոչ մի կապ չունեն իր զենքերի հետ: Ինչ է, եթե
վաղը ուզենան իր մեկ ուրիշ ընկերոջ դեմ գործ հարուցել, իրեն էլի պետք է ձերբակալեն:
Մինչ
ամբաստանյալները փայլուն ելույթ ունեցան նրանց պաշտպանները, որոնց ճառերի
նախապատրաստված տեքստերը կցում ենք:
