Խայտառակ Դատավարությունը Հուլիսի 2-ին

Հայաստանի անկախացումից հետո առաջին զուտ քաղաքական դատավարությունը 

            Երկուշաբթի, հուլիսի 2-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանում սկսվում է աննախադեպ քաղաքական դատավարություն: Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանը և Վարդան Մալխասյանը արդեն յոթերորդ ամիսն է գտնվում են կալանքի տակ պետական իշխանությունը բռնությամբ զավթելու հրապարակային կոչեր անելու անհեթեթ մեղադրանքով: Սրանից առաջ բոլոր քաղաքական դատավարությունները որոշ չափով ունեցել են նաև քրեական բաղկացուցիչ, առկա է եղել որևէ հանցագործության կոնկրետ փաստ, և այդ դատավարությունների քաղաքական բնույթը պայմանավորված է եղել միայն իրավապահ մարմինների առանձնահատուկ վերաբերմունքով: Եղել են նաև գործիչների և շարքային քաղաքացիների զուտ քաղաքական հետապնդումներ, որոնք սակայն երբեք չեն հասել դատարան: Այս դեպքում Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանը և Վարդան Մալխասյանը դատի են տրվել բացառապես իրենց քաղաքական գործունեության համար, նախընտրական գործընթացների և իշխանությունը անօրինական միջոցներով վերարտադրելու համատեքստում:

            Քրեական հետապնդման համար առիթ է ծառայել "Հայ կամավորականների համախմբման" 2006թ դեկտեմբերի 2-ի հավաքը: Այդ հավաքում Ժիրայրի և Վարդանի ելույթները հրապարակված են և բոլորի համար ակնհայտ է, որ իրականում, անգամ ամենակամայական մեկնաբանության դեպքում, այդ ելույթներում հնարավոր չէ գտնել իշխանությունը բռնությամբ զավթելու որևէ կոչ: Միաժամանակ դրանք պարունակել են շատ խիստ քննադատություն և մեղադրանքներ իշխանության և նրա առանձին ներկայացուցիչների հասցեին, իշխանափոխություն իրականացնելու շատ մեծ ցանկություն և անգամ ծրագիր, ներառյալ ընտրությունների նախօրյակին այդ նպատակով կազմակերպվելու և համախմբվելու կոչերը: Այդ ելույթներին չի նախորդել և չի հետևել դրանցից բխող որևէ անօրինական գործողություն: Մի խոսքով չկա հանցագործության փաստ և չկա հանցակազմ մեղադրյալների գործողություններում: Սակայն, երբ չեկիստական պետությունում "քաղաքական որոշում" է կայացվում, ապա իրավական փաստարկները ավելորդ են դառնում:

            Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանին ներկայացված է նաև անօրինական զենք ունենալու և կրելու մեղադրանք: Ընդ որում խոսքը գնում է մի զենքի մասին, որով Արցախյան պատերազմի ամենահայտնի զորամասերից մեկի, իսկ հետո նաև ԼՂՀ բանակի 6-րդ պաշտպանական շրջանի նախկին հրամանատարը և Մարտական խաչի ասպետը պարգևատրվել է ԼՂՀ պաշտպանության նախարարի հրամանով:

            Նույն գործով մեղադրանք է առաջադրված Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանի ծանոթներից մեկի, Արցախյան ազատամարտի մասնակից Վահան Արոյանի (Վանոյի) դեմ: Նա զենքի մեծ սիրահար է և պատերազմի օրերին կուտակել է մի պատկառելի հավաքածու: Օգտվելով իր բնակության շրջանի ոստիկանության հետ ունեցած լավ հարաբերություններից, նրան հաջողվել է պահել իր հավաքածուն մինչև մեր օրերը և էլի երկար ժամանակ այդ հավաքածուն նրանից չէր բռնագանձվի, եթե չեկիստները չորոշեին իրենց ստոր ծրագրերում օգտագործել Վանոյի և Ժիրայրի ծանոթության փաստը:

            Որպեսզի Վանոյի տանը, տվյալ "գործի շրջանակներում", խուզարկություն անելու առիթ գոյանար, չեկիստները նախապես կազմակերպում են տեղեկատվական արտահոսք Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանի ձերբակալության մասին: Այդ մասին ԱԱԾ աշխատակիցները հայտնում են Վանոյի ծանոթներից մեկին, հետախուզական զորամասի հրամանատար ոմն Խաչիկին, ավելացնելով որ Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանի հետ կապված կարող են ձերբակալել նաև Վանոյին: Խաչիկը այդ մասին նախազգուշացնում է իր ընկերոջը՝ կամ ցանկանալով օգնել նրան կամ կատարելով ԱԱԾ աշխատակիցների հանձնարարականը: Վանոն իր հերթին, վստահ լինելով իր ոստիկան ընկերների վրա, չի էլ կասկածում անձամբ իրեն սպառնացող վտանգի մասին և փորձում է օգնել իր երբեմնի հրամանատարին: Նա նույն օրը նախազգուշացնում է Ժիրայրին սպասվող ձերբակալության մասին, որին վերջինս այնքան էլ չի հավատում, որովհետև չի հասկանում, թե ինչ առիթով պետք է իրեն ձերբակալեն: Սակայն Վանոյի երկրորդ հեռախոսազանգը, որի սղագրությունը նախաքննական մարմինը չի կցել գործին, տալիս է նաև դրա բացատրությունը. "ձերբակալելու են, որ արտաքսեն": Իրականում այս հեռախոսազանգերը անհրաժեշտ էին չեկիստներին, որպեսզի նրանք երկու շաբաթ հետո Վանոյի տանը խուզարկություն իրականացնելու առիթ ունենային:

            ԱԱԾ պաշտոնական հաղորդագրությունը պաշտոնական անբարոյության վառ օրինակ էր: "Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանի և Վարդան Մալխասյանի դեմ հարուցված գործի շրջանակներում ձերբակալվել է Արարատի բնակիչ Վահան Արոյանը, որի տանը խուզարկությամբ հայտնաբերվել է մեծ քանակի զինամթերք…". ասվում է դրանում: Հետո ցուցադրվում և թվարկվում էին զինատեսակներ, այդ թվում հակաօդային պաշտպանության հրթիռային համակարգ և այլն, որպեսզի տպավորություն ստեղծվի, թե Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանը իսկապես նախապատրաստվում էր զինված հեղաշրջում իրականացնել և ահա աչալուրջ չեկիստները հայտնաբերել են նրա պահեստը: Իսկ այսօր քրեական գործի նյութերից ավելի քան ակնհայտ է, որ դա ընդամենը զենքի սիրահարին պատկանող հավաքածու է, որը ներառում է նաև ոչ ամբողջական, ինքնաշեն, կամ երկրորդ աշխարհամարտից մնացած նմուշներ, և որը որևէ կապ չունի Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանի կամ նրա գլխավորած կազմակերպությունների հետ: Բայց այս պաշտոնական սուտը բավարար եղավ, որպեսզի նախաքննական մարմինը հիմնավորի, թե ինչու է 6 ամիս քննում մի գործ, որի քննությունը կարելի էր ավարտել 1 օրում: Այսօր էլ Վահան Արոյանի գործը չի առանձնացվել և դատաքննության ժամանակ նա նստած է լինելու Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանի և Վարդան Մալխասյանի կողքին:

            Պաշտոնական հաղորդագրության մյուս անբարոյությունը Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանի Լիբանանի քաղաքացի լինելու մասին հիշատակումն է: Այն դեպքում, երբ Ժիրայրը մի քանի անգամ դիմել է ՀՀ իշխանություններին իրեն քաղաքացիություն շնորհելու, իսկ մինչ այդ մշտական կեցության կարգավիճակ տրամադրելու խնդրով և ստացել էր չհիմնավորված մերժումներ: Լիբանանյան քաղաքացիության մասին հիշատակումը ոչ միայն Արցախյան պատերազմի սփյուռքահայ հերոս-հրամանատարին վիրավորելու նպատակ ուներ, այլև քարոզչական խնդիր էր լուծում, նախապատրաստելով նրա հավանական արտաքսման հիմնավորումը:

            Այսօր արդեն ակնհայտ է, որ Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանի դեմ քրեական հետապնդում իրականացնելու դիտավորությունը առկա է եղել "Հայ կամավորականների համախմբման" հավաքում հնչած նրա և Վարդան մալխասյանի ելույթներից շատ առաջ: Դեռ 2006թ օգոստոսից հեռախոսային, իսկ հավաքից առաջ նաև դահլիճում գաղտնալսումներ իրականացնելու պաշտոնական թույլտվություն է եղել: Դրանից առաջ էլ ԱԱԾ-ն արտաքսման սպառնալիքի ներքո պահանջել էր Ժ.Սէ‎ֆիլյանից "դադարեցնել իր հակապետական գործունեությունը":

            Հայտնի ընդդիմադիր գործիչ Վարդան Մալխասյանը առաջին անգամը չէ, որ հրապարակային "թունդ" ելույթներ է ունենում, իշխանություններին կոչելով "հանցագործներ", "թուրքեր": Նա, Հայաստանի բազմաթիվ քաղաքացիների նման, միշտ էլ այն համոզմունքին են եղել, որ "հանցագործ թափթփուկների" դեմ պետք է պայքարել "իրենց զենքերով", "առանց միջոցների միջև խտրականություն դնելու": Սակայն նրան ձերբակալեցին միայն 2006թ դեկտեմբերին, Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանի հետ միաժամանակ, խարհրդարանական ընտրություններից 5 ամիս առաջ, նախքան "Հայ կամավորականների համախմբման" կայացումը, որպեսզի կամայական մեկնաբանելով նրա ելույթը, այն կապեն նաև Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանի հետ:

            Զենքի սիրահար Վանոն նունյպես զոհ է գնացել Ժիրայր Սէֆֆիլյանի դեմ պետության ծրագրած հանցագործությանը: Նա դեռ երկար ժամանակ չէր ձերբակալվի, եթե չեկիստները չորոշեին օգտագործել Ժիրայրի հետ իր ծանոթության փաստը, որպեսզի փորձեին նրան վերագրեել Վանոյի զենքի հավաքածուն: Այս առումով Վահան Արոյանը քաղաքական բանտարկյալ կոչվելու նույքան իրավունք ունի, որքան ասենք Արման Բաբաջանյանը, որի նույնպես կատարել է հանրային վտանգ չներկայացնող որոշ հանցագործություն, սակայն ձերբակալվել է այլ՝ քաղաքական պատճառով:

            Այսպիսով Արցախյան ազատամարտի հերոս-հրամանատար, Հայոց բանակի սփյուռքահայ սպա, "Ազատագրված տարածքների պաշտպանություն" հասարակական նախաձեռնության և "հայ կամավորականների համախմբման" համակարգող, "Արաքս-Կուր" հիմնադրամի հոգաբարձու խորհրդի նախագահ Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանի և իր ընկերների դեմ պետական իրավապահ ծառայությունները, ի դեմ ԱԱԾ անունը կրող չեկիստական կազմակերպության և դատական համակարգի ծրագրել և շարունակում են իրականացնել հանցագործություն: Դրանում մասնակից բոլոր պաշտոնյաները՝ քաղաքական պատվերը տվող "հայտնի զույգը", այն ուղղակիորեն և անուղղակի իրականացնող ԱԱԾ բոլոր պաշտոնյաները, անհիմն մեղադրանքը պաշտպանող դատախազները, նախնական կալանքի անհիմն որոշումներ կայացնող դատավորները մեղավոր են օրենքի, բարոյականության և ազգային անվտանգության տեսանկյունից: Նրանք ամենասովորական հանցագործներ են, որ վաղ թե ուշ պատասխան են տալու՝ լավագույն դեպքում օրենքի, վատագույն դեպքում Նրա առջև՝ Ում չեն հավատում: Հանցագործությունը շարունակվում է: 

Ժիրայր Սէ‎ֆիլյանի և Վարդան Մալխասյանի զորակցության կոմիտե

29 հունիսի 2007թ.