|
Հարցազրույց Հայ կամավորականների համախմբում նախաձեռնության համակարգող,
Շուշիի առանձնակի գումարտակի նախկին հրամանատար Ժիրայր Սեֆիլյանի հետ:
-
Մայիսի 9-ը կերտած անձիք այսօր միասնական չեն, ավելին` քաղաքականության մեջ
բարիկադների տարբեր կողմերում են: Որքան է մեղքի նրանց բաժինը, որ այսօր
ունենք այս վիճակը:
-
Այո, դժբախտաբար, այսօր մայիսի 8-ը (դա է Շուշիի ազատագրման իրական
թվականը, այլ ոչ թե 9-ը) կերտած անձինք միասին չեն: Դրա գլխավոր պատճառը ես
կհամարեի այդ օրերից մինչ մեր օրերը իշխող քաղաքական ղեկավարության
ապազգային լինելը, որի հետեւանքով ձեւավորվեց մի համակարգ, որտեղ իշխում է
նյութական աշխարհի արատավոր արժեքները: Հեշտ չէ մարմնավոր կյանքի
գայթակղություններին դիմանալը: Այսպիսով դառնալով նյութապաշտության գերին,
մարդիկ ծառայում են բուրգի գագաթին նստածներին: Առանձին մեղավորներ փնտրել
պետք չէ: Մեզ մնում է տքնաջան աշխատանք այդ ճամբարում գտնվող հայ մարդկանց
դարձի բերելու ուղղությամբ:
-
Ձեր ձերբակալությունից հետո եղան վարկածներ, թե Ժիրայր Սեֆիլյանին
լավագույն դեպքում ազատ կարձակեն 2008-ի նախագահական ընտրություններից
հետո: Դուք հավանական համարո՞ւմ եք այս վարկածը:
-
Հետեւելով այսօրվա իշխանությունների գործունեությանը, տեսականորեն, ոչ մի
բան բացառել հնարավոր չէ: Սակայն այդ վարկածը ես հավանական չեմ համարում:
-
Ինչպես եւ ինչ ուղղությամբ է փոփոխվել Հայ կամավորականների համախմբում,
ազատագրված տարածքների պաշտպանություն նախաձեռնությունների
գործունեությունը ձեր ձերբակալությունից հետո:
-
Ուղղվածության ոչ մի փոփոխություն տեղի չի ունեցել: Պարզապես ռեժիմի կողմից
հալածվելով, կարելի է ասել, որ հայ կամավորականների համախմբման գործը
կաղաց: Սակայն այս հալածանքը հնարավոր չէ, որ տեւական լինի: Գալու է պահը,
որ մենք նորից աշխատելու ենք ու իրականացնելու ենք մեր առաջ դրված գլխավոր
խնդիրը, որն է` ստեղծել Հայաստանում գաղափարապես կուռ եւ հզոր կառույց, որն
անկեղծորեն կառաջնորդվի ազգային հոգեւոր եւ բարոյական արժեքներով, տեր
կկանգնի հայկական իդեալներին՝ երկրի ներսում, թե արտաքին ճակատի վրա,
հանրային կյանքի բոլոր ոլորտներում: Իսկ "Ազատագրված տարածքների
պաշտպանության" նախաձեռնությունը՝ այն նախկինի նման հետեւում է Արցախյան
խնդրի շուրջ բոլոր զարգացումներին եւ անհրաժեշտության դեպքում իր խոսքն
ուղղում է ժողովրդին ու միջազգային հանրությանը՝ միշտ հիշեցնելով, որ
հայերը ոչ մի դեպքում չեն համաձայնվելու հայապատկան որեւէ թիզ հող-տարածքի
զիջելու որեւէ մեկին, շատ լավ գիտակցելով, որ դա է ոչ միայն Արցախի
անվտանգության ապահովման, այլեւ ընդհանրապես հայկական պետության գոյության
գլխավոր երաշխիքը:
|
